Robbert van Renesse

Afgestudeerd in 1985
Nu: Senior research associate aan Cornell Universiteit (V.S.)

Mijn naam is Robbert van Renesse, en ik ben een "Senior Researcher" bij Cornell University. Cornell University is in een klein plaatsje in New York State, ongeveer halverwege de grote stad en de Niagara watervallen. Het is een prachtige plaats om in te werken en te wonen.

Senior Researcher is net zoiets als professor, maar ik hoef geen les te geven als ik daar geen zin in heb. Gewoonlijk heb ik dat niet, omdat ik graag veel tijd heb voor mijn promovendi en hun onderzoeksprojecten, en ook voor mijn eigen onderzoek. Maar momenteel geef ik een "Advanced Systems course", voornamelijk voor eerstejaars promovendi, en ik moet toegeven dat ik het wel leuk vind. Ik ben erg geinteresseerd in heel schaalbare netwerkprotocollen. Ik ontwikkel foutbestendige en veilige "peer-to-peer" protocollen voor het delen van computercapaciteit en voor gedistribueerd management.

Ik ben geboren en opgegroeid in Amsterdam, en ik wou daar blijven toen ik klaar was met de middelbare school (het Amsterdams Lyceum). Ik was goed in wiskunde, en dus schreef ik me in bij de Vrije Universiteit en was geaccepteerd. Ik had een beetje met computers gespeeld op het lyceum (een luidruchtige typemachine aangesloten op een Honeywell-Bull mainframe ergens anders), en een van de eerste dingen die ik deed toen ik bij de VU aankwam was een computer account aanvragen. Ik leerde mezelf Pascal, machinetaal, en C, en begon een aantal programmas te ontwikkelen, waaronder schaakprogrammas in elk van die talen, een Pascal-naar-C-vertaler, en een grafische debugger die heel populair werd en zelfs uitgebreidgebruikt in klassen bij de VU. Ik bracht vele lange uren in het computerlokaal door en had er veel plezier. Ik leerde een hoop, en ik had er goeie vrienden. We hielpen elkaar, en deden soms projecten samen.

Professor Tanenbaum merkte dat ik een hoop was ingelogd, en hij vroeg me wat ik aan het doen was. Hij stelde me voor om onderzoek voor hem te doen, iets waar ik eerder nooit over had gedacht. Ik stemde toe, en werd deel van het Amoeba project waar ik een hoop programmeerde aan bedrijfssysteem en netwerkprotocollen, wat ik erg leuk vond. Ik werkte samen met een hoop mensen op de VU en ook op het CWI (het toenmalige MC). Het was een heel sociale omgeving. We gingen samen uit voor eten, films, en zelfs skivakanties in de winter. Voor conferenties en andere onderzoeksgerelateerde aktiviteiten kreeg ik ook veel te reizen in Europa, de VS, Canada, en Israel. Ik had nooit echt gereisd, en het beviel me goed.

Iedere keer dat ik een kans krijg bezoek ik de VU om mijn oude vrienden te zien die daar nog steeds zijn, en laat mijn vrouw en kinderen de plek zien waar ik zoveel uren heb zitten programmeren. De grote computers zijn er niet meer, verwisseld voor vele kleine PCs en rekken met kleine computers, maar de informatica-afdeling is anders weinig veranderd.