290 miljard dollar kwijt aan falende IT

Recentelijk heeft de Royal Academy of Engineering samen met
de British Computer Society een overzicht gepubliceerd over
de problemen met complexe IT projecten.  Daarin valt te
lezen dat het slecht gesteld is met de IT-projecten in het
Verenigd Koninkrijk.  Een recent onderzoek door de
Universiteit van Oxford samen met de Computer Weekly gaf
aan dat slechts 16% van de projecten in de UK als succes
beschouwd kunnen worden.  Een ander Engels onderzoek vond
dat van 500 de ontwikkelprojecten, er slechts drie als
succes gekenschetst konden worden.

Verder werd er een inschatting gedaan naar de kosten die
dat met zich meebrengt.  In december 2003 werd geschat dat
Amerika ongeveer 150 miljard dollar per jaar kwijt is ten
gevolge van falende IT-projecten, en voor de Europese
Gemeenschap nog eens 140 miljard dollar.  Da's samen dus
290 miljard dollar per jaar.  Afgezien van de precieze
getallen vond men, en ik neem aan U ook, dat dit een
onacceptabel prijskaartje is.  In de executive summary van
dit rapport staat in een rood blok te lezen dat als het zo
doorgaat met dit systematische falen, er serieuze
langdurige ecomomische consequenties volgen voor de Engelse
economie.  Dat zijn zware woorden, maar ze staan er toch,
en met recht.

Wat als eerste genoemd wordt in de bevindingen en
aanbevelingen is dit:  "A striking proportion of project
difficulties stem from people in both customer and supplier
organisations failing to implement known best practice.
This can be ascribed to the general absence of collective
professionalism in the IT industry, as well as inadequacies
in the education and training of customer and supplier
staff at all levels."  Dat krijg je als echte engineers
gaan kijken naar het broddelwerk van mensen zonder een
gedegen opleiding.  Maar ook de klanten moeten eisen dat
senior ITers geaccrediteerd zijn, en continu doorleren om
geaccrediteerd te blijven.  In de UK blijken de
universiteiten niet toegerust om de mensen goed genoeg op
te leiden; pijnlijk met al die top universiteiten daar.
IT-projecten vallen vaak onder de verantwoordelijkheid van
"ill qualified" managers.  En alhoewel risico management
een kritieke sucesfactor is, wordt er zelden naar dit soort
zaken gekeken in de UK.  Ook wordt de vitale rol van de
systeemarchitect zwaar ondergewaardeerd, en is bovendien
een te zeldzaam ras.

Om de professionele armoedigheid vlot te trekken beveelt
men de Engelse variant van het SEI aan.  De overheid, samen
met de industrie moet gezamelijk een Software Engineering
Institute oprichten om onderzoek te doen, advies en
training te verzorgen, en meer om best practices in
software engineering en IT-project management te
verspreiden.  Men geeft even niet aan hoeveel geld daarin
gestoken moet worden---altijd interessant voor
wetenschappers, om te weten of ze al kunnen verhuizen naar
Engeland---maar dat heeft men subtiel geinsinueerd door
onder de aanbeveling een quote te zetten: "With tens of
billions of pounds wasted annually on poor quality
software, and failing projects in the news most weeks,
investment in computer science and software engineering
could have an enormous payoff for the UK economy." Ozo!

Een andere aanbeveling ligt op het gebied van het
onderzoek.  Men beveelt aan dat er een groot
onderzoeksprogramma wordt gestart speciaal gericht op
complexe IT-systemen om onderzoek te doen naar ontwerp,
ontwikkeling, evolutie, en assessment van complexe
gedistribueerde IT-systemen.  Uit allerlei mooie quotes
blijkt subtiel dat men dit als een mogeljik probleem ziet.
Zo zweeft naast de aanbeveling van het UK SEI dat wat het
meest interessant wordt gevonden door een gedeelte van de
academische gemeenschap, niet strookt met urgentste noden
van de industrie.  Dit soort dingen kun je sturen met
behulp van regelingen en subsidies.  Zoals een collega van
me het in 1991 al formuleerde: "Systems people are strongly
encouraged to apply.  Theorists need not bother: The
European Common Market already has a glut of butter, milk,
wine, and theorems."  Met de goede incentives, neemt de
stellingenzee af, en wordt de EG overspeold door een
vloedgolf aan praktijkgericht onderzoek.

We moeten dus iets doen, en in de landen om ons heen zien
we ideevorming, initiatieven, en zelfs al werk in
uitvoering.  In Nederland zie ik daar zo weinig van.  Dan
vraag ik me af of dat nu komt omdat we in Nederland al zo
onwijs goed zijn in software engineering, dat dat niet
nodig is.  Misschien moeten we er eens naar kijken net
zoals in de landen om ons heen gebeurd.  Want als we hier
zo goed zijn, hebben we meteen een kei van een
exportproduct waar de hele wereld op zit te wachten.

X

Meer weten over de wondere wereld van ICT 
in Jip en Janneke taal? Ga dan naar de
knipselkrant van Chris Verhoef

Prof. dr Chris Verhoef is hoogleraar informatica 
aan de Vrije Universiteit in Amsterdam.  Hij schrijft      
maandelijks een column in AG II.  Deze tekst is 
copyright SDU.  Niets van deze uitgave mag zonder
schriftelijke toestemming van de uitgever worden
overgenomen of worden gepubliceerd.