Nerds hoeven niet te solliciteren

Er zijn allemaal van die mooie spotjes van de overheid om
mensen voor de landmacht te recruteren.  In een van die
spotjes figureert een wiskundedocent die een van de
leerlingen niet kan boeien: die valt achterover (van de
slaap wellicht) als de docent X+Y=10 roept.  Deze
achteraanzittende slaapzieke scholier blijkt heel geschikt
voor de landmacht zo blijkt, want hij wordt in de volgende
shot keer op keer op de mat geworpen in een groen uitziend
judopakje.  Intussen dringt het beeld zich op dat als je
een nerd bent dat je dan niets te zoeken hebt bij het
leger.

Uiteraard is er een hoop voetvolk nodig dat zonder ethiek
in de rugzak op patrouille gestuurd moet kunnen worden.
Maar een leger van groene judopakjes is al even romantisch
als wat we voorgeschoteld krijgen in de eerste de beste
ziekenhuis soap.  In werkelijkheid blijkt het om andere
zaken te gaan.  Geen judopakjes maar high-tech, en daarvoor
moet je juist niet op je achterhoofd zijn gevallen.  Dus
wat beweegt de overheid die de heilige graal der
kenniseconomie predikt met dit soort flutspotjes?

Dat is niet aleen mijn opinie, maar blijkt ook duidelijk
uit de cijfers.  In het Occupational Outlook Handbook van
het US Department of Labor lezen we bij de
beroepsmogelijkheden voor wiskundigen:  "The U.S.
Department of Defense is the primary Federal employer,
accounting for about three-fourths of the mathematicians
employed by the Federal Government.  Most other
mathematicians employed by the Federal Government work for
the National Aeronautics and Space Administration (NASA)."
Goh, dus defensie is de grootste werkgever binnen de
overheid voor wiskundigen.  Huiswerk beter doen dus!  

Om van ongewenste en verkeerde beeldvorming nog maar
helemaal te zwijgen.  Namelijk, voor het eggie willen we
helemaal niet meer in de houtgreep genomen worden door de
vijand, want die ontploft waar je bij staat.  Uiteraard
middels RCIEDs  of Radio Controlled Improvised
Explosive Devices, waarvoor je een nerd-antwoord nodig
hebt: een Radio Signal and Communication Jammer.  Geen
judopakjes of nerd-bashing dus.  We willen ook geen
verkennertje meer spelen in vijandig gebied, want boeren
kunnen ook warmtezoekende raketten afschieten.  Beter is
het om onbemande vliegtuigen dat werk te laten doen, en
zulke drones bedenk je niet als je er zelf een blijkt te
wezen door overmatige blootstelling aan overheidsspotjes.

Het leger is dus verregaand aan het automatiseren,
robotiseren, en de wapenwedloop verschuift meer en meer
richting high-tech waarin exacte wetenschappen zoals
wiskunde, natuurkunde, informatica, etc een cruciale rol
spelen.  Tel daarbij op de sterk afnemende
sneuvelbereidheid om te sterven voor vage doelen, en je
weet dat een leger zonder high-tech bij voorbaat een
verloren strijd levert.  Die strijd kan Nederland ook in
andere sectoren verliezen.  Daarin speelt high-tech, en
goede exacte opleidingen, en dus stimulerende beeldvorming
door de overheid, ook een rol.  Kenniseconomie weet u nog
wel?

Toch maar eens kijken of ik de landmacht aan kan.  Even
naar de website gesmurft.  Ik moet schieten op een bord hoe
oud ik ben---RAAK.  Wat heb ik nu gewonnen?  Een advies van
Sergeant Bimbergen: ga werken bij het Korps Nationale
Reserve.  Dat is bewaking en beveiliging van kazernes,
munitiedepots, vliegvelden en havens.  Maar ik mag ook
klikken om terug te gaan naar de schietbaan om mijn
kenmerken aan te passen.  Duh!  Het blote feit dat we via
Internet kunnen kijken of we geschikt zijn voor de
landmacht, is te danken aan datzelfde leger.  Verder komt
het web van de CERN, 's werelds grootste elementaire
deeltjes lab.  Allemaal nerds dus die niet hoeven te
solliciteren.  Dat is jammer, heb je eindelijk eens de
gelegenheid om met scherp te schieten als het om
beeldvorming gaat, mis je je doel.  Niet zo handig als dat
je core business is.

X

Meer weten over de wondere wereld van ICT 
in Jip en Janneke taal? Ga dan naar de
knipselkrant van Chris Verhoef

Prof. dr Chris Verhoef is hoogleraar informatica 
aan de Vrije Universiteit in Amsterdam.  Hij schrijft      
maandelijks een column in AG II.  Deze tekst is 
copyright SDU.  Niets van deze uitgave mag zonder
schriftelijke toestemming van de uitgever worden
overgenomen of worden gepubliceerd.