Regeren per database

's Avonds half twaalf: politie voor de deur.
Ze gaan poolshoogte nemen aan de overkant bij
buren die niet thuis zijn.  Na enig rondscharrelen
gaan ze weg.  De volgende dag vertellen deze
overburen me totaal verbaasd dat tijdens hun
afwezigheid vanaf hun vaste nummmer 112 gebeld
was, direct opgelegd werd, waarop de politie
meteen uitrukte.  Wat bleek, hun telefoon deed
het al dagen niet, en ook niet die van de
aanpalende huizen.  Volgens de telefoonmaatschappij
kwam dat omdat aansluitingen per drie waren
doorgelusd, wat dat ook betekenen moge.  Tijdens
die storing was in de avond volgens de politie
vanaf dat nummer toch echt het alarmnummer
gedraaid maar dus aantoonbaar niet door de
bewoners zelve want hun nummer was al 5 dagen
onbruikbaar.

Een mogelijke verklaring die ik hem kon geven
was dat iemand in de centrale gekeken had of
er uberhaupt wel connectie te maken viel.  Voor
diegenen die dat niet weten, je kunt dat zelf
uittesten (niet doen!) met een mobiel.  Haal
de SIM-kaart eruit en bel 112.  Als de telefoon
iets roept als "attempting emergency call" weet
je dat de mobiel het in ieder geval doet.  Ik
kan me voorstellen dat een medewerker van de
storingsdienst na dagen zoeken ten einde raad
de 112-test heeft uitgevoerd met alle gevolgen
van dien.  Ik zou de rekening van het onnodige
politiebezoek dus naar de storingsdienst
van de telefoonmaatschappij doorsturen.

De politiek wil bij het falen van het infofilter
ook de rekening doorsturen naar mensen die
onnodig bellen.  Deze belspammers vallen voor
90% van de telefoontjes mensen ongewenst lastig
met telemarketing geneuzel tijdens het avondeten.
Boetes kunnen oplopen tot wel tienduizenden
Euro's.  En hoe wil Den Haag dit oplossen?
Juist: een infofilter, maar dan echt!  Dus al
je gegevens prijsgeven aan een overheid die
privacy nergens op de agenda heeft staan, die
gaat zorgen dat jij niet gebeld wordt, en mocht
dat onverhoopt toch gebeuren dan kun je vast
via heel veel moeite iemand ooit
een boete bezorgen.  Dat geeft vertrouwen!

Het ontbreekt de overheid aan visie op IT-gebied,
dat is ons genoegzaam bekend.  De oplossing
bestaat namelijk al.  Die zit hem, net als bij
die storing, in de telefooncentrale en niet in
regeren per database.  Alleen al uit commerciele
belangen is het zoveelste Haagse gegevensbestand
gedoemd te mislukken: hoe meer er gebeld wordt
als iedereen zijn mond vol heeft, hoe liever
het de telecom sector is.  De oplossing ligt
dus in het aanbieden van een dienst waarbij er
wel gebeld wordt, maar waarbij de consument
niet bereikt wordt.  En dat is mogelijk.

Als je slim bent kun je die dienst zelf
uitprogrammeren.  Een goede kennnis, tevens
telecom-expert, deed dat en heeft alleen nog
maar plezier van belspammers.  Net als met email
addressen van spammers is er ook iets mis met
belspam nummers:  die zijn zonder uitzondering
anoniem.  Het is namelijk niet de bedoeling
dat jij hen gaat lastigvallen met telefoontjes,
bijvoorbeeld door massaal terug te bellen zodat
hun telefooncentrale plat gaat.  Bel je hem anoniem,
dan krijg je meteen een voicemail:  "anonieme
telefoontjes kunnen niet aangenomen worden.
Wilt u graag dat wij u bereiken laat dan uw
naam, telefoonnummer, en reden van bellen
achter, dan bellen wij u terug."  Het aantal
telefoontjes van belspammers nam na drie weken
drastisch af, en is momenteel tot vrijwel nul
gedaald.  Ik begreep van hem dat er wel een
paar belspammmers zo dom waren om hun nummer
achter te laten, zodat je die nummers 
kunt publiceren op Internet.

Negentig procent van de mensen is niet van
belspam gediend, dus dat klinkt dat als een
koopsignaal voor een telecom-dienst.  Net als
de trouvaille van een verzekeringsmaatschappij
die met bagwatchers op het strand je kostbare
kleinodie"en bewaakt tijdens het baden neem je
nu een belwatcher tijdens het eten.  En dat
kan al in de VS.  Als je daar mensen anoniem
belt, kun je het meemaken dat je net zo'n
systeem aan de lijn krijgt als die telecom-expert
in elkaar gesleuteld heeft.  Als het vertrouwd
is, belt men degene die je wil bereiken op,
geeft de belwachter je naam en nummmer plus
reden van bellen door, en dan wordt je wellicht
doorverbonden via de belwatcher.  Ook vanuit
de VS begrijp ik dat het aantal marketeers dat
daar nog doorheen komt volledig tot nul is
gedaald.

Verder zijn er nog alternatieven die iets meer
tijd kosten, maar dan heb je ook wat.  Zo zijn
er creatievelingen die telespammers doorschakelen
naar volkomen onverdraagbare knerpsgeluiden om
te meten hoe lang ze dat volhouden.  Je kunt
natuurlijk ook een telespammer zelf zo lang
mogelijk aan de praat proberen te houden.
Enige tijd geleden hoorde ik een kostelijk
voorbeeld dat op Internet stond.  Deze
belspambuster had een telespammer dusdanig in
de tang dat hij niet eens op durfde te hangen.
Hij had hem wijs gemaakt dat er net een moord
was gepleegd en dat hij de politie aan de
telefoon had.  Ophangen was obstructie van de
rechtsgang, dus hij kon beter zijn naam, nummer
en relatie tot het slachtoffer melden, want ze
zouden zijn nummer toch traceren.  De vragen
van deze spamfighter werden dusdanig impertinent
dat de telemarketeer nooit meer naar dat
nummer belt.

Dus voordat politiek den Haag weer een  niet
werkende database optuigt, welicht eerst even
de telecom providers vragen of ze het belwatcher
feature aan willen zetten.

X

Meer weten over de wondere wereld van ICT
in Jip en Janneke taal? Ga dan naar de
knipselkrant van Chris Verhoef

Prof. dr Chris Verhoef is hoogleraar informatica
aan de Vrije Universiteit in Amsterdam.  Hij
schrijft regelmatig een column in AG II.  Hij is
te bereiken via email:  x@cs.vu.nl.  Deze tekst is
copyright SDU.  Niets van deze uitgave mag zonder
schriftelijke toestemming van de uitgever worden
overgenomen of worden gepubliceerd.